ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Προσφορά με κάθε εισιτήριο άλλο ένα δώρο για τους αναγνώστες του koukidaki για την παράσταση Οι ψευτοσπουδαίες *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Ασκητική, Ν. Καζαντζάκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
Το koukidaki σάς πηγαίνει ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις! Επιλέξτε από τις ακόλουθες παραστάσεις και αφήστε το όνομά σας μαζί με την επιθυμητή ημέρα: Μακιαβέλλι *** ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Επίγειος άγγελος * Αιώνια σφραγίδα * Δύο νύχτες στην Αίγυπτο * Στον Όλυμπο της Ζανζιβάρης * Το λίκνο της ζωής * Hippie * Φιλήμων, ο ερευνητής του μεταφυσικού * Οδυσσέας Ντεσάντ, η ερωμένη του σπαθιού και του ρόδου * Οι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα * Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα * Ουμπούντου ** Νουβέλα: Σκόνη στο πρόσωπο ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα * Σκουριασμένη αυτοκτονία * Ωτακουστής και Το μπλουζ της Κυριακής ** Διηγήματα: Τα χρονικά της Ταμπου-Ρίας * Κόκκινη κλωστή δεμένη * Ανεξίτηλες στιγμές * Οι σκέψεις έστησαν χορό ** Παιδικά: Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά! * Βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Εκείνο το ταξίδι * Μάθε τον φόβο να νικάς! ** Ποίηση: Σύμφωνα συμβίωσης Ουρανού και Κόλασης * Με το βλέμμα του Ομήρου * Κλειδιά στο τραπέζι * PASSA TEMPO * Λοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας * Φαντάσματα * Ο τελευταίος χτύπος * Το βλέμμα του χάους * Η ζωή μου, μια εκκρεμότητα * Φωτόστιχα ** Μαρτυρία: Η φωνή μέσα μου

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Ευτυχισμένες μέρες

Πριν λίγες μέρες παρακολουθήσαμε άλλη μια παράσταση του βραβευμένου έργου του Σάμουελ Μπέκετ, τις Ευτυχισμένες Μέρες, που ανεβαίνει στο θέατρο Bios, σε σκηνοθεσία της κ. Λιούλιου και μετάφραση του κ. Καψάλη. Και σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να μιλήσουμε για μια φιλότιμη προσπάθεια, τόσο από την κ. Λαζαρίδου στον ρόλο της Γουίννυ, όσο και με το παραπάνω από τον κ. Άγγελο Σκασίλα, στον ρόλο του Γουίλλυ. Ο τελευταίος δε έτεινε να κλέψει και την παράσταση μέσα από τον ελάχιστο του ρόλο που, φεύ, του δίδεται στις ελληνικές παραστάσεις που ανεβαίνουν, του συγκεκριμένου έργου. Διότι, πράγματι, ο ρόλος του είναι μικρός, πολύ λίγος, μα που φτάνει να γίνει σχεδόν καταλυτικός, ορισμένες στιγμές, προκειμένου να καταλάβουμε λίγο καλύτερα και ίσως κάπως πιο εύκολα την Γουίννυ και το τι θέλει ακριβώς να μας πει. Αν θέλει να μας πει… και μέσα από μια τέτοια ερώτηση, αναπόδραστα οδηγούμαστε και στον πυρήνα του έργου. Τι θέλει να μας πει και με ποιο τρόπο ο Μπέκετ μέσω της Γουίννυ, κυρίως, σ’ αυτό το έργο.

Πολλοί το έχουν χαρακτηρίσει ακατάληπτο και κατ’ επέκταση αχαρακτήριστο. Είναι όμως έτσι; Αναπόφευκτα θα πρέπει να οδηγηθούμε στο καθ’ αυτό κείμενο, πέραν της παραστάσεως. Τόσο στο κείμενο έτσι όπως το έγραψε ο Μπέκετ και έχει μεταφερθεί στην γλώσσα μας, όσο και στο τι έχει ειπωθεί γύρω απ’ αυτό σε επίπεδο κριτικής και ερμηνείας, είτε στην θεατρική του αναπαράσταση, είτε όσον αφορά το βιβλίο. Κι ενώ στα ελληνικά η κριτική μπορεί εύκολα να σταχυολογηθεί, στα αγγλικά επί παραδείγματι, υπάρχουν ολόκληρα βιβλία ερμηνείας κ.λ.π. Ας δούμε λοιπόν τι θέλει να μας πει ο Μπέκετ με αυτό το έργο.

Στο Μπεκετικό έργο κυριαρχεί το «δεν», ήτοι το αρνητικό πρόσημο. Δεν υπάρχει δράση, έτσι όπως την έχουμε συνηθίσει. Ό,τι υπάρχει βρίσκεται στην απουσία, στην αντι-αξία και στο αντι-συναίσθημα. Το παράλογο υφίσταται εντός του έργου, και το έργο δεν κινείται στα πλαίσια αυτού. Η εγκλωβισμένη Γουίννυ ακινητοποιεί τον χρόνο, έως τον θάνατο. Δεν υπάρχει πουθενά η υποψία κάποιας αλλαγής. Γιατί τα πράγματα δεν αλλάζουν στον Μπέκετ. Αυτόχρημα αναδεικνύεται μια υπαρξιακή αγωνία, που ένεκα των παραπάνω καταλήγει σε μία βάσανο του να υπάρχεις. Με αποτέλεσμα αυτή η ύπαρξη να καταλήγει γεμάτη ενοχές. Κι όλα τα παραπάνω δοσμένα μέσα από σύμβολα που όμως τείνουν να εξαλειφθούν ή να μην γίνουν κατανοητά εξαιτίας μιας γλώσσας τόσο απλής και καθημερινής, που αυτή η απλότητα την κάνει να φανεί σαν λόγια του αέρα. Και τι μένει στο τέλος απ’ όλ’ αυτά;

Μα μόνο η συνείδηση αυτής της ανθρώπινης ύπαρξης. Μια συνείδηση που συνεχώς αγγίζει τα όρια την ύπαρξης. Τόσο απλά λεκτικά μα και τόσο βαθιά ψυχικά. Μιας ανθρώπινης ύπαρξης τόσο έρημης και μόνης που μόνο θλίψη μπορεί να μας φέρει. Πλην όμως, αυτά στο θεατρικό σανίδι δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από μια παγίδα. Μια παγίδα που την αντιλαμβανόμαστε μόνο όταν εγκαταλείψουμε την παράσταση. Και αυτό που μας μένει στο τέλος δεν είναι τίποτα παραπάνω απ’ το τίποτα. Διότι αυτή η αγωνία της ανθρώπινης ύπαρξης καταλήγει στο τίποτα, όπως κι η ανθρώπινη ύπαρξη. Όσο, δε, της λείπει και η πίστη, τόσο θα παραμένει μια αγωνία.

Στο ζητούμενο τώρα. Κατάφερε η παράσταση να μας αποδώσει όλα τα παραπάνω; Που, αδιαμφισβήτητα, είναι πάρα πολύ δύσκολα; Προσωπικά έχω παρακολουθήσει όλες τις Ευτυχισμένες Μέρες που έχουν ανέβει την τελευταία δεκαετία, εξαιρουμένης εκείνης της παράστασης με την κ. Φιλιππίδου. Καμία δεν κατάφερε να αποδώσει όλα τα παραπάνω, σε αντίθεση με αγγλικές παραστάσεις του ιδίου έργου που έχω δει και τα έχουν πάει περίφημα. Δεν γνωρίζω τι μπορεί να φταίει. Αυτό που γνωρίζω είναι πως η τελευταία αποτελεί πράγματι μια φιλότιμη προσπάθεια να αποδοθεί ένα μεγάλο μέρος των ανωτέρω και γι’ αυτό και μόνο θα την χαρακτήριζα αρκούντως επιτυχημένη.

Τέλος δεν κατάλαβα πως μπορεί να συνάδει ο σωρός με τα βιβλία που είναι πνιγμένη η Γουίννυ σ’ αυτήν την παράσταση, με όλα τα παραπάνω.

Δηλώνω πάντα ερασιτέχνης και φανατικός θεατρόφιλος.
Περισσότερα του ίδιου
Συντελεστές:
Συγγραφέας: Σάμιουελ Μπέκετ
Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης
Σκηνοθεσία: Σύλβια Λιούλιου
Δραματουργία: Νίκος Φλέσσας-Σύλβια Λιούλιου
Σκηνικά-κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου
Ηχητική σύνθεση: Γιώργος Πούλιος
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Φωτογραφίες: Σπύρος Στάβερης
Παίζουν: Όλια Λαζαρίδου, Άγγελος Σκασίλας
Στο BIOS (Πειραιώς 84, Γκάζι, 2103425335) κάθε ΠαρασκευήΣάββατο και Κυριακή στις 21:00

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Οδυσσέας Ντεσάντ, Φώτης ΚατσιμπούρηςΤο μπλουζ της Κυριακής, Νατάσσα ΚαραμανλήΤο λίκνο της ζωής, Νίκος ΣυράκηςΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΕκείνο το ταξίδι, Ανδρονίκη ΔακορούΣκόνη στο πρόσωπο, Νίκος ΙατρούHippie, P. Coelho
Ουμπούντου, Μάνθος ΣκαργιώτηςΟ τελευταίος χτύπος, Αλέξανδρος ΠετρόχειλοςΣύμφωνα Συμβίωσης Ουρανού και ΚόλασηςΗ φωνή μέσα μου, Κων. ΙωακειμίδηςΦιλήμων ο ερευνητής του μεταφυσικού, Ευάγγελος ΙωσηφίδηςΚλειδιά στο τραπέζι, Χ. ΜαστοροδήμουΤο βλέμμα του χάους, Μαγδαληνή Τσακάλωφ
Μάθε τον φόβο να νικάς, Βούλα ΠαπατσιφλικιώτηΦωτόστιχα, Νίκος ΒαρδάκαςΗ ζωή μου, μια εκκρεμότητα, Άντρη ΙωάννουΟι σκέψεις έστησαν χορό, Τζωρτζίνα ΚουριαντάκηΣτον Όλυμπο της Ζανζιβάρης, Δημήτρης Βαγενάς
Κόκκινη κλωστή δεμένη, Ζωρζ ΣαρήΜε το βλέμμα του Ομήρου, Ε.Α. Σαλβάρης
Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα, Gaston LerouxΤα χρονικά της Ταμπου-Ρίας, Χρυσούλα ΔιπλάρηΑνεξίτηλες στιγμές, Καλλιόπη ΠαπουτσήPASSA TEMPO, Σύλβα ΓάλβαΦαντάσματα, Φώτης ΣκουρλέτηςΛοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας, Ζωή ΓκαϊδατζήΟι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα