1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Εγγραφή στο newsletter *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κ.λ.π. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αναστρέψιμα υλικά * Επιστροφή στο Highgate * Το ποτάμι * Τα τεμάχια * Τα άυλα θηρία της ψυχής * Amor Fati * Το αίνιγμα του Ερωτόκριτου * Ενώπιον του βασιλιά * Blackbird * Άμνετ * Innuendo * Ο Λύχνος * Χριστίνα ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Νάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης ** Ποίηση: Ρέουσα σιωπή * Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο * Το παιδί και ο άγγελος * ΣυμΠτώματα * Καρδιόσχημα * Ουά * Ναίφως ** Νουβέλα: Αγαπητή μου Ευδοξία * Απαγορευμένη αίθουσα ** Άλλα: Έρως λυσιμελής * Γνώθι σεαυτόν * Ό,τι γυρίζει γύρω μας * Σειρά Παράξενες Μέρες στην Ευρώπη ** Παιδικά - Εφηβικά και Παραμύθια: Δεν υπάρχει τέλος * Η μάγισσα Βρωμίλα

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

ANDRO I – Μύθοι και ιστορίες

Την ποιητική συλλογή «ANDRO I – Μύθοι και ιστορίες» είναι η αλήθεια πως την διάβασα με ζωηρό ενδιαφέρον, αρχικά λόγω της ιδιότητας του ποιητή Ανδρέα Αντωνίου (διδάκτωρ Φιλοσοφίας, με κλίση προς την Μεταφυσική) καθώς και για τον ιδιαίτερο τίτλο του βιβλίου. Όπως σύντομα διαπιστώνει ο εκάστοτε αναγνώστης πρόκειται για ένα έργο το οποίο χωρίζεται σε δύο μέρη: Στην «Ιστορία του αηδονιού» και στα «Αυτόνομα ποιήματα».

Ξεκινώντας στην πρώτη ενότητα με την «Ιστορία του Αηδονιού», ο δημιουργός της συλλογής μάς προϊδεάζει για το περιεχόμενό του παραθέτοντας μας το εξής:
Μάθε γιατί τραγουδάει το Αηδόνι/είναι η απάντηση στα πάντα.

Μάλιστα, πρόκειται για ένα θέμα για το οποίο εμβαθύνει στον ποιητικό του πρόλογο, στο ομώνυμο ποίημα «Πρόλογος»:
Λένε πως φέρνει δάκρυα, όταν τ' ακούς, στα μάτια
Και πως συντρίβει τις ψυχές σε χίλια δυο κομμάτια
Μ' άλλοι το λένε βάλσαμο και πως σκορπά γαλήνη
Και τις θανατερές πληγές με τέχνη απαλύνει

Στη συνέχεια περιπλανόμαστε σε πλήθος ποιητικών ιστοριών, μύθων και θρύλων. Παραθέτοντας ενδεικτικά κάποιους από τους τίτλους ποιημάτων που ακολουθούν («Η κόρη του άρχοντα», «Ο μάγος», «Το νησί των ηδονών», «Το καράβι στην ομίχλη» κ.ά.) γίνεται άμεσα κατανοητός ο κεντρικός άξονας έμπνευσης του δημιουργού, ο οποίος δικαιολογεί στο έπακρο τόσο τον τίτλο της συλλογής όσο και το επιλεγόμενο εξώφυλλο.

Στο δεύτερο μέρος της συλλογής με τίτλο «Τα αυτόνομα ποιήματα», ο ποιητής μάς μυεί τόσο σε θέματα της καθημερινότητας -όπως συμβαίνει στο «Το πρωινό» ή όταν φτάνουμε στο τέλος, με ένα ποίημα αφιερωμένο στο «Κορίτσι του λεωφορείου»- όσο και στις φανταστικές του περιπλανήσεις άλλων ομότεχνων του. Όπως στους κόσμους του ποιητή Νίκου Καββαδία, με τα ποιήματά του «Ένα καράβι να μας πάρει» και «Πικρία ΙΙ».

Κλείνοντας με το αναγνωστικό μου βίωμα, η γενική αίσθηση που μου άφησε η ποιητική συλλογή «ANDRO I – Μύθοι και ιστορίες» ήταν πως η φαντασία των σκέψεων του ποιητή δεν θυσιάζεται στην ομοιοκαταληξία των ποιημάτων. Αντιθέτως, όλα τους φαίνονται ταιριασμένα αρμονικά, αφήνοντας μια αίσθηση πως δεν θα μπορούσε να αποδοθεί γλαφυρότερα η έμπνευσή του. Ωστόσο, θεωρώ ως μια μικρή παράλειψη τους αμετάφραστους στίχους στο τέλος της ποιητικής συλλογής.
Κλικ για περισσότερα του Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Βρείτε τον Θεόφιλο Γιαννόπουλο στη σελίδα του βιβλίου του στο facebook

Η ποιητική συλλογή του Ανδρέα Αντωνίου, ANDRO I – Μύθοι και ιστορίες, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα

Δείγμα γραφής:

Μια νύχτα ονειρεύτηκα κάτι που ’χα ξεχάσει
Το όνειρο το αλλιώτικο και το αλλοτινό
Ένα Φεγγάρι όμορφο στην πιο γλυκιά του χάση
Που το υμνούσα εκστατικός σαν ωδικό πτηνό

Κι ακόμη ονειρεύτηκα θάλασσες και πελάγη
Και ένα δάκρυ κρύσταλλο, διαμάντι καθαρό
Τα θαύματα που κάνανε του Ύνυς Μόνα οι μάγοι
Που τέτοια άλλα παρόμοια δεν έχω δει θαρρώ

Τα γαλανά τα μάτια της, τα κόκκινά της χείλη
Το δέρμα, την ανάσα της, το γέλιο, τη φωνή
Την ομορφιά της που ’τανε σαν σπάνιο κοχύλι
Που με γεννά και με πονά και με δολοφονεί

Μα όσο κι αν με κέντησε, όσο κι αν με σκοτώνει
Ακόμη κι αν τα μάτια της με κάνουν και πονώ
Είν’ η ματιά της βάλσαμο και πάλι με γλιτώνει
Από ’να θάνατο φριχτό κι ένα βαθύ κενό

Κι αν ήταν ένα όνειρο ισχνό και φευγαλέο
Που μιαν ανάσα κράτησε τώρα κι έχει χαθεί
Κι αν το θυμάμαι που και που και σιωπηλά το κλαίω
Πάλι μια νύχτα σαν αυτή, ξέρω θα ξαναρθεί».

**

Ο Ανδρέας Αντωνίου γεννήθηκε το 1988 στη Θεσσαλονίκη και διαμένει στη Λευκωσία. Είναι διδάκτωρ φιλοσοφίας και τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα είναι η Μεταφυσική, η Αισθητική και η Φιλοσοφία της Τέχνης. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές και ένα μυθιστόρημα: Το Φως και το Σκοτάδι (ποίηση, Nova-Atlantis 2010), Ο Ποιητής και το Φεγγάρι (ποίηση, i-write 2012), Τα Μάτια της Aelun (ποίηση, Οδός Πανός 2016) και Το Παρελθόν Ενός Συγγραφέα (μυθιστόρημα, Πηγή 2016). Έχει βραβευθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς κι έχει δημοσιεύσει ποιήματά του σε έγκριτα λογοτεχνικά περιοδικά. Περιλαμβάνεται στην Ανθολογία Νέων Κύπριων Ποιητών (ανθ. Λευτέρης Παπαλεοντίου, Βακχικόν 2018).

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ναίφως, Φυλλένια ΣφουγγάρηΆμνετ, Μάγκι Ο'ΦάρελΧριστίνα, Δέσποινα ΜυστακίδουΣυμΠτώματα, Χρίστος ΤσιαήληςΓνώθι σεαυτόν, Μαρία ΠανέτσουInnuendo, Πέτρος ΜπράιλαςΑπαγορευμένη αίθουσα, Φωτεινή Αποστολοπούλου
Η καρδιά που γυρνάει, Το δέρμα είναι η ελαστική θήκη που περιβάλλει το σώμα ολόκληρο, Τα τετράδια ενός θηλαστικού, Φως έρωτας θάνατοςΟυά, Ο φιμωμένοςΌ,τι γυρίζει γύρω μας, Κ. Ευαγγέλου-ΚίσσαΝέλλη Σπαθάρη, Amor FatiΡέουσα σιωπή, Πόπη ΚλειδαράΤα άυλα θηρία της ψυχής, Ευαγγελία ΤσακίρογλουΕνώπιον του βασιλιά, Γρηγόρης Παπαδόπουλος
Ο Λύχνος, Γιώργος ΜανέτταςΤο αίνιγμα του Ερωτόκριτου, Βασιλική ΜακρήΤα τεμάχια, Χρύσα Μαστοροδήμου
Η μάγισσα Βρωμίλα, Φωτεινή ΖαχαριουδάκηΚαρδιόσχημα, Όλγα ΑχειμάστουBlackbird, Matthias BrandtΔεν υπάρχει τέλος, Μαρία Καβούρη