Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων. *** Κάθε Δευτέρα του Ιουλίου και του Αυγούστου δίνουμε ένα βιβλίο των εκδόσεων Παράξενες Μέρες με κλήρωση ανάμεσα σε όσους συμμετέχουν στις δωροθεσίες που είναι ανοιχτές αυτήν την εποχή!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Η ρεπόρτερ * Το βέλος του έρωτα * Μορφή αδάμαστη - Εικόνα έμπνευσης * Ο φύλακας δαίμονάς μου * Η φυλακή της αγάπης * Σεξ, σεξ και πάλι σεξ * Τρεις χιλιάδες ψέματα * Ο δρόμος με τα χίλια χρώματα * Σκιές στις ράγες τα ταξίδια μας * Το χέρι του Θεού * Μάτια γεμάτα ενοχή * Αθώα ενοχή * #foodporn ** Νουβέλα: Έρωτες της ζωής και του θανάτου ** Ποίηση: Σε τρίτο ερωτικό * Κρυμμένες εποχές * Κολάζ λέξεων - Θάλασσα σκέψεων * Μετάβαση ** Άλλα: Έρως λυσιμελής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής ** Διηγήματα: Ιστορίες του Αρχαίου Κόσμου και της Επανάστασης * Η ζωή από το τζάμι περνά * Πιόνια στη σκακιέρα του έρωτα * Κάμερα * Πουλιά κι Ανεμώνες * ΚΟΝΕΚΤΙΚΑΤ * Καθαρή πόλη * Ατέλειωτος Ιούλιος και άλλες ιστορίες * Ήμερες ημέρες ** Παιδικά: Εδώ κι Εκεί και Μια μπισκοτένια αγάπη * Το μαγικό δάσος

Τρίτη, 12 Μαΐου 2020

Παπαδιαμαντικά


Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων, ο ισάξιος του Ντοστογιέφσκι (κάτι που δε γνωρίζουμε, ακόμα, οι πλείστοι), γεννήθηκε στη Σκιάθο το 1851. Άνθρωπος ασκητικά λιτός και μοναχικός, έβρισκε καταφύγιο στα διηγήματά του, όχι ως αυτοεγκλεισμό στον εσωτερικό του κόσμο, αλλά αντίθετα ως μια συνειδητή πράξη εξωτερίκευσης των βιωμάτων και των συναισθημάτων του. Μακριά από κάθε τι το οποίο αλλοτριώνει τη φύση και την ουσία του ανθρώπου, μακριά από κάθε φλυαρία, κενότητα, ματαιοδοξία και φιλαυτία, ο Παπαδιαμάντης αναζητά τον απλό άνθρωπο, τον βασανισμένο, τον πονεμένο, τον βιοπαλαιστή, τον πάσχοντα συνάνθρωπο.

Τα παπαδιαμαντικά διηγήματα κουβαλάνε έναν πρωτότυπο τρόπο εθνικής, θα λέγαμε, αυτογνωσίας. Μιλάνε για την Κοινότητα, το μεγάλο αυτό κοινωνικό φαινόμενο που συνέχει κατά περιόδους άπασα (σχεδόν) την ελληνική κοινωνία. Μιλάνε για φτωχούς και κατατρεγμένους, παλαβούς, μέθυσους, περιθωριακούς, φόνισσες, πόρνες, παρίες εκάστου είδους. Για ανθρώπους που ζουν στο ημίφως της καθεστηκυίας τάξης και πραγματικότητας, έξω από τα πλοκάμια της εξουσίας.

Σε ολόκληρο το έργο του αναδεικνύεται η μυστηριακή μεγαλοπρέπεια της απλότητας και της αυθεντικής ελληνικής ζωής. Μια βαθιά ηθογραφία που μέσα της ξεδιπλώνεται, σε όλο της το μεγαλείο, το μεγαλείο της παράδοσης της καθ’ ημάς ανατολής, η απλή λαϊκή πίστη, το ζωντανό πνεύμα του λαού, η Ρωμιοσύνη και η ζωντανή παράδοση του ελληνικού έθνους. Ταυτόχρονα εκφράζεται η αίσθηση της αλήθειας και της απλότητας που τόσο λείπει στις μέρες μας, στην εποχή του ακαδημαϊκού ευσεβισμού και του αστικού ηθικισμού που έχουν αλώσει την ψυχή του κόσμου. Αυτός ακριβώς ο ευσεβισμός και ο ηθικισμός είναι που αντικρούει όσο τίποτε άλλο η συγγραφική του οντότητα.

Ξένοι συγγραφείς, όταν επισκέπτονται την ελληνική επαρχία, τρίβουν τα χέρια τους, διότι θεωρούν ότι συναντούν έναν λαογραφικό θησαυρό. Ο Παπαδιαμάντης είναι ο ίδιος η κοινότητα. Γνωρίζει τις χαρές και τις λύπες, τα κουτσομπολιά και τις μικροαπατεωνιές και τις καθημερινές γεύσεις των φαγητών, τους ίδιους τους ανθρώπους, τα βουνά, τη γη, τα μονοπάτια. Στο έργο του κάθε υλικό αντικείμενο είναι, θαρρείς, ζωντανό, έχει τη δική του γλώσσα, τον δικό του χαρακτηριστικό ήχο. Ο οξύνους Κωστής Παπαγιώργης σημείωσε ότι ο Παπαδιαμάντης «είχε συλλάβει από νωρίς την αινιγματική βαθύτητα της αυτοτελούς κοινωνίας».

Ο Σκιαθίτης συγγραφέας μπορεί να μιλήσει άνετα με τα σημερινά κοινωνικά και τα πολιτικά προτάγματα. Μιλάει για λιτοφροσύνη, αναδεικνύει αξίες, διασώζει το πολύπλευρο και πολύτυπο της ελληνικής γλώσσας, αναδεικνύει την αυτάρκεια ως απόρροια μιας βαθιάς βιοσοφίας. Αυτός μίλησε για το «θάλπος της εστίας και την οσμή της αγροτικής οικονομίας», πήγε κόντρα «σε μια Ελλάδα προσανατολισμένη στο χρήμα, μια κοινωνία αγνώριστη, εκβαβαρισμένη, στερούμενη αυτοσεβασμού και υπερηφάνειας…» (Νίκος Φωκάς).

Ο Παπαδιαμάντης, σημειώνει ο Ν. Καλοσπύρος, δε μιλάει «σαν ανέστιος πολυπράγμων ή εντυπωσιοθήρας, αλλά ως βαθύτατος ανθρωπολόγος και κοινωνικός ανθρωπογνώστης, που φιλοσοφεί τη ματαιότητα των ανθρωπίνων πραγμάτων».

Μακάρι οι μετέωροι άνθρωποι των δύσκολων και θλιβερών καιρών μας να γνώριζαν τον Παπαδιαμάντη. Μακάρι να είχαν διαβάσει έστω και μια σελίδα του, σε κάποια στιγμή της θλιβερής ζωής τους.



ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Μορφή αδάμαστη - Εικόνα έμπνευσης, Γ. ΠαπαγεωργίουΤο χέρι του Θεού, Βασίλης ΚυριλλίδηςΚαθαρή πόλη, Βαγγέλης ΠαπαδιόχοςΣκιές στις ράγες τα ταξίδια μας, Τ. ΕμμανουηλίδουΤο βέλος του έρωτα, Andrya BaileyΚολάζ λέξεων - Θάλασσα σκέψεων, Γ. ΜπαμπανιώτηςΑθώα ενοχή, Γιώτα Μπατιστάτου
Η φυλακή της αγάπης, Τζέιμς Π.ΧάντλεϊΜάτια γεμάτα ενοχή, Π. Τσολάκη-ΑγγελοπούλουΣε τρίτο ερωτικό, Χαραλαμπία Πνευματικού#foodporn, Δημήτρης ΚοπαράνηςΑτέλειωτος Ιούλιος, Ζντράφκα ΕφτίμοβαΣεξ, σεξ και πάλι σεξ, Χρήστος ΑναστασιάδηςΒιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
Τρεις χιλιάδες ψέματα, Μαρία Μαυρίδου-ΚαλούδηΉμερες ημέρες, Μουράτης ΚοροσιάδηςΈρωτες της ζωής και του θανάτου, Άγγελος Μπάκας
Μετάβαση, Νεφέλη ΣμίχεληΚρυμμένες εποχές, Κάια ΛαμουρέΟ δρόμος με τα χίλια χρώματα, Έλενα ΓιοβανάκηΜια μπισκοτένια αγάπη και Εδώ κι Εκεί