1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2020

Η κρύπτη του Βιτάλ

Η κρύπτη του Βιτάλ, Κώστας Θεολόγου

Ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος και το Ολοκαύτωμα είναι θέματα που έχουν απασχολήσει όλον τον κόσμο. Δημοσιογράφοι, ιστορικοί, σκηνοθέτες, ζωγράφοι, έχουν κρατήσει ζωντανή τη μνήμη. Αυτές τις μαύρες μέρες δεν πρέπει να επιτρέψουμε να τις ξαναζήσει κανένας. Οι ιστορίες των ανθρώπων που βασανίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους, απλώς, και μόνο επειδή ήταν Εβραίοι, είναι κάτι παραπάνω από συγκλονιστικές. Ο κόσμος, όμως, συχνά αντιλαμβάνεται το βάρος, την ενοχή και τον πόνο που βιώνει αυτός που επέζησε οποιασδήποτε τραγωδίας.

Ο Κώστας Θεολόγου υπογράφει τη νουβέλα «Η Κρύπτη του Βιτάλ»... και μας παραπλανά! Μας αφήνει να πιστέψουμε ότι το βιβλίο αφορά σε κάποιον που θα γνωριστεί με το πρόσωπο που γνωρίζουμε από την πρώτη σελίδα του βιβλίου -τον νεαρό φοιτητή από τη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο, η ιστορία του Βιτάλ ξεκινά μετά το πρώτο τρίτο του βιβλίου και δεν εντάσσεται στον χωροχρόνο του φοιτητή. Αυτός ζει στο ηδονικό Παρίσι των ‘80s ενώ ο Βιτάλ την τραγική περίοδο του Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη.

Όλα γύρω από τη ζωή του νεαρού φαίνεται να κινούνται σε ένα παιχνίδι αντίρροπων δυνάμεων -του έρωτα και του θανάτου. Η νουβέλα ξεκινάει με μία βόλτα του στο διάσημο νεκροταφείο Περ Λασέζ στο Παρίσι. Οι αντιστίξεις του Θεολόγου επιτελούν το σκοπό τους∙ η μέρα είναι ηλιόλουστη και έξω από την πύλη άνθρωποι γελούν, κορνάρουν ερωτεύονται, κάνουν έρωτα. Στο Κοιμητήριο, όμως, επικρατεί η ησυχία, η μη-δράση που διαταράσσεται μόνο από τους περιηγητές και κάποια παιδιά που αψηφούν τη δόξα, τον χώρο, τον θάνατο τον ίδιο.

Ερωτικές εμπειρίες περιπλέκονται με το θάνατο. Η περιγραφή μιας ερωτικής σκηνής, ενσωματώνει συζήτηση για το Κοιμητήριο. Φεύγει από το σπίτι της κοπέλας και κινδυνεύει να τον πατήσει ένα ασθενοφόρο. Έρωτας (ζωή) και θάνατος με υπερβολικά λεπτά και αδιόρατα όρια.

Ο Freud έλεγε ότι εκτός από τη Libido υπάρχει μία ακόμα δύναμη, αντίρροπη που εκφράζει την ορμή προς το θάνατο (Todestrieb). Αυτή η τελευταία δύναμη, οδηγεί στον αφανισμό αν στραφεί προς τα μέσα και στην επιθετικότητα/πόλεμο αν στραφεί προς τα έξω.

Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Μπουχενβάλντ – Άουσβιτς – Νταχάου – Τρεμπλίνκα. Μια τυχαία γνωριμία με τον Παριζιάνο κομουνιστή ζωγράφο Μπορίς Τασλίτσκι αποτελεί προοικονομία για την αφήγηση της ιστορίας του Βιτάλ.

Ο Θεολόγου χρησιμοποιεί την αφήγηση μέσα στην αφήγηση. Χρησιμοποιεί ακόμα την επιβράδυνση. Διαβάζοντάς την, αναρωτιέσαι τι να σημαίνει, άραγε, αυτός ο τίτλος. Ποια ήταν η κρύπτη του Βιτάλ; Όταν βλέπεις ότι μένουν όλο και λιγότερες σελίδες, αναρωτιέσαι... Και δεν αποκαλύπτεται παρά μόνο στις 7-8 τελευταίες σελίδες του βιβλίου…

Και ενώ έχεις απορροφηθεί από την ιστορία που ξετυλίγεται μπροστά σου, έρχεται η αποκάλυψη, σε βρίσκει απροετοίμαστο και σε φορτίζει συναισθηματικά.

«Για τους αρχαίους λήθη είναι η κατάσταση των νεκρών. Μνήμη είναι ο αληθινός δρόμος για την υπέρβαση του θανάτου. Η ιστορική μνήμη, η συλλογική μνήμη, η ιστορική μνήμη είναι το απαραίτητο στοιχείο για την αντίληψη του εαυτού, αλλά και την συγκρότηση της ομάδας, το θεμέλιο της ταυτότητας, των προσώπων, των εθνών, των λαών και εν τέλει της ανθρωπότητας στο σύνολό της».

Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον που γνωρίζει ότι θα υπάρξει τέλος, έχει τη γνωστική συνείδηση -το “Dasein” που έλεγε ο Martin Heidegger. O Βιτάλ ζει, σώζεται από έναν «από μηχανής Θεό» που παίρνει το πρόσωπο μιας νοσοκόμας. Οι δικοί του, όμως, χάνονται όπως και τόσοι άλλοι Εβραίοι. Και μένει μόνος να παλέψει για να επιζήσει, να πετύχει, να ξεχάσει. Αντικείμενα των πιο αγαπημένων σου ανθρώπων, οι σκιές τους περιπλανιούνται ακόμα εκεί που έζησαν… Πώς γίνεται αυτοί να έχουν χαθεί; Αναβάπτιση και κισμέτ, έρωτας και θάνατος…
«Η κρύπτη του Βιτάλ» του Κώστα Θεολόγου
είναι μία νουβέλα που διαβάζεται απνευστί.

Αλλά είναι αλήθεια όλα αυτά
ή πρόκειται για μία ιστορία που επινόησε ο αφηγητής;
Περισσότερα από την Αργυρώ Φώτη
Η νουβέλα του Κώστα Θεολόγου, Η κρύπτη του Βιτάλ, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Περισσότερα:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας