Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας * Πρωινή καληνύχτα * Love 'n' peace, bro * Στη Σεούλ * Για την Ολίβια * Gloria * Παγωμένα μονοπάτια ** Ποίηση: Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές * Σενάρια έρωτα * Ζωτικές αυταπάτες * Το γάντι του σκλάβου * Στάσου λίγο * Ένα μικρό σεντούκι αλήθειες ** Άλλα: Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες * Με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα * Ο κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες ** Νουβέλα: Το χωριό των ανθρώπων

Τρίτη 18 Μαΐου 2021

Ημερολόγιο πανδημίας

Ημερολόγιο πανδημίας, Κωνσταντία Γέροντα

13/3/20 - 29/4/20

Σχεδόν πενήντα ημέρες εγκλεισμού αντικατοπτρίζονται μέσα σε τριανταδύο ποιητικά μονοπάτια της Κωνσταντίας Γέροντα. Μια οικειοθελής απομόνωση υποχρεωτικού, ωστόσο, χαρακτήρα που μας ανάγκασε να αποχωριστούμε παρέες, συγγενείς, φίλους και να ξεχάσουμε κοινωνικότητες, σχέσεις, συνήθειες εκτός οικίας, ακόμα και χόμπι, διασκεδάσεις κ.ο.κ. Που μας έκανε μοναχικούς και πιο εσωτερικούς, αφού ο εαυτός μας πρωταγωνιστεί καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου· με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Το μόνο που μας γλυτώνει είναι [...] μια αχτίδα ήλιου, μια ολάνθιστη ανεμώνα

Κι εδώ οι λέξεις, όντως, διαμαρτύρονται για την παγκόσμια «ατυχία» και στρέφονται προς τα μέσα, σε ό,τι (επι-)βιώνει εκεί. Μιλάει για την άνοιξη -της περασμένης χρονιάς αλλά είναι και η άνοιξη της τρέχουσας μαζί- με τη διαπεραστική της πένα που χτυπάει φλέβα, έτσι διεισδυτική καθώς είναι, ευέλικτη και αισθαντική να «χρωματίζει» το ορατό αλλά και το αόρατο στο μάτι.

Ξεκινά πεζοποιητικά, με κείμενα ίδια με χείμαρρο ή βροχή, χωρίς ανάσα, να προσδιορίσει τα όρια(;), τον εαυτό(;)... τον κόσμο και τη ζωή. Συνεχίζει με ελεύθερο στίχο και την αναμενόμενη γεύση απώλειας. Κάτι/κάποιος απουσιάζει. Πολλά απουσιάζουν, τελικά, και η μελαγχολία βρίσκεται σε κάθε ένα έργο να σηματοδοτεί ελλείψεις· μαζί και μια υπόκωφη κατάθλιψη.

Δεν έχω όρεξη να γράψω ένα ποίημα / Μόνο να μετρήσω νεκρούς

Εμείς ως ελεύθεροι - πολιορκημένοι / Από το αόρατο βάσανο

Το περιμέναμε, θα πείτε, να μιλάει για απουσίες και να θλίβεται για αυτές. Άνθρωποι και σχέσεις «δοκιμάζονται» στην απόσταση, βασικές ελευθερίες απαγορεύονται... Η ποίηση εξάλλου, τι είναι; Εκ φύσεως θλιμμένη, έτσι δεν είναι; Κι όμως, αν προσέξει κανείς προσεκτικά, η Γέροντα επιτρέπει στο φως να εισβάλλει με αχτίδες, φωτεινά σημεία και λαμπρούς ήλιους... παντού στους στίχους δείχνοντας τον αισιόδοξο εαυτό της παρά τις ταλαιπωρίες που επιβάλλουν τα σημεία των καιρών.

Ελευθερία σε αναμονή / Ελευθερία σε παύση
Ποθώ ελευθερία

Κι ακόμα. Ένα χρόνο μετά και μια άνοιξη αργότερα, πάλι το ίδιο θα έλεγε όμως προσέξατε πόσα περιστέρια «πετούν» ανάμεσα στις αράδες; Ίσως γι' αυτό υπάρχουν μέσα στα έργα. Για να συμβολίσουν (σημειολογικά ή μεταφορικά ή κυριολεκτικά) αυτό το αναγκαίο αγαθό.


Ευχή

Όσο κρατάει τ' όνειρο
Να το ζεις
Κι ύστερα, όταν αναποδογυρίζει ο κόσμος,
Να αντέχεις


Όσο διαβάζω τόσο ταυτίζομαι. Όλοι θα ταυτιστείτε με το συναίσθημα, με τις εικόνες, με τις «γραμμές». Τα νοήματα είναι/είμαστε όλοι εμείς και ό,τι ζήσαμε, είδαμε κι εξακολουθούμε, ενώ, κάπου εκεί ανάμεσα στα πολλά, βρίσκει το θάρρος να υπογραμμίσει μία ακόμη παγκόσμια σταθερά:

Ο ποιητής δεν έχει συντρόφους
[...]
Γιατί ποίηση είναι μια μοναχική συντροφικότητα

...κι αυτή η σχέση δημιουργού και δημιουργικότητας είναι ανεπηρέαστη επιδημιών ή άλλων δεινών. Αλλού, όμως, η ίδια «προτείνει» ένα ακλόνητο άλλοθι στην πανδημία με το οποίο, εξίσου, είναι αδύνατο να διαφωνήσεις:

Δεν είναι όλα στη ζωή αισθητική / Δεν είναι όλα ομορφιά / Είναι δέος, ίλιγγος, τραύμα και πτώση

Ε,ναι! Απλώς, ο άνθρωπος πάντα (θα) στεναχωριέται στις αδικίες κι αναποδιές (του), όσο σοφός κι αν είναι. Όσο κατασταλαγμένος, πάντα (θα) πονά.

Όλα είναι 'δω / Μόνο εσύ λείπεις

Προσέξτε πόσο όμορφα χρησιμοποιεί τις επαναλήψεις στην «Κραυγή υπόκωφη» και πώς προσφέρει ένα ομογενοποιημένο σύνολο με κοινές γραμμές. Πώς αφουγκράζεται τις καταστάσεις και πώς μεταδίδει τις στιγμές. Πόσο έντιμα μιλάει για ό,τι βασανίζει σώμα, μυαλό και ψυχή.

Μια στάλα ανόθευτης και γαλήνιας σιωπής για το τέλος. «Αντί επιλόγου».

Διαβάστε την!



Η ποιητική συλλογή της Κωνσταντίας Γέροντα, Ημερολόγιο πανδημίας, κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.
Ευχαριστώ την Κωνσταντία Γέροντα για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

Περισσότερα:

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σενάρια έρωτα, Θεοχάρης ΣαρμίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΠρωινή καληνύχτα, Μάτας ΠαπανικολάουΟ κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς, Κυριάκου ΓατουρτζίδηGloria, Νίκου-Τρυπιά ΑλεξάνδρουΣτη Σεούλ, Ευτυχίας Δοβλέτογλου
Για την Ολίβια, Πέτρου ΒαζακόπουλουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΤο χωριό των ανθρώπων, Νίνο ΞυπολιτάςΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΠαγωμένα μονοπάτια, Βαλέριας ΚάλφαLove 'n' peace, bro, Ειρήνης ΝομικούΤο γάντι του σκλάβου, Νικήτα Π. Καμπάνη
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΚαρφωμένοι ήλιοι, Αθανάσιου Νικολόπουλου
Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΖωτικές αυταπάτες, Βίκυς ΚέκηΜε τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα, Άγγελου ΓιαννακόπουλουΣτάσου λίγο, Καλλιόπης ΜπαγουλήΈνα μικρό σεντούκι αλήθειες, Κυριακή Ακριτίδου