ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Προσφορά με κάθε εισιτήριο άλλο ένα δώρο για τους αναγνώστες του koukidaki για την παράσταση Οι ψευτοσπουδαίες ή για τις Αδελφές Papin *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Ασκητική, Ν. Καζαντζάκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
Το koukidaki σάς πηγαίνει ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις! Επιλέξτε από τις ακόλουθες παραστάσεις και αφήστε το όνομά σας μαζί με την επιθυμητή ημέρα: Η Αναζήτηση * Αυτοκράτωρ Αδριανός * Μακιαβέλλι *** ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Resort * Απλώς έτυχε * Μες τη νύχτα του κόσμου * Οι κρίκοι της πόλης * Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει * Η Ψυχή, ο Έρωτας κι ένας Παραμυθάς * Το κυνήγι της χήρας * Επίγειος άγγελος * Αιώνια σφραγίδα * Δύο νύχτες στην Αίγυπτο * Στον Όλυμπο της Ζανζιβάρης * Το λίκνο της ζωής * Hippie ** Νουβέλα: Με τα κλειδιά στην πόρτα * Σκόνη στο πρόσωπο ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα * Σκουριασμένη αυτοκτονία * Ωτακουστής και Το μπλουζ της Κυριακής ** Διηγήματα: Έρωτες υπέρ μεν άγαν * Στη χαραγή της 28ης σελήνης * Κομμάτια ζωής * Επτά χρόνια στο αμόνι * Τα χρονικά της Ταμπου-Ρίας * Κόκκινη κλωστή δεμένη ** Παιδικά: Δεν θα σε πειράξει κανείς * Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά! * Βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Ποίηση: Η κοινωνία των πωλητών * Σύμφωνα συμβίωσης Ουρανού και Κόλασης * Με το βλέμμα του Ομήρου * Κλειδιά στο τραπέζι ** Μαρτυρία: Η φωνή μέσα μου

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018

Φλοίσβος συννέφων

Διαβάζοντας την ποιητική συλλογή του Γιώργου Φράγκου, εκεί που ο παφλασμός των κυμάτων υπερισχύει κάθε άλλου θορύβου, είναι αδύνατο να μη κάνω συνειρμούς με τα σύννεφα του ίδιου -εκείνα που έχει βάλει στον τίτλο. Τί σχέση έχουν τα σύννεφα με τη θάλασσα, θα ρωτήσετε, αλλά οι εύλογες απορίες μπορούν -και εν μέρει- να απαντηθούν από το εξώφυλλο όπου αυτά τα δύο απαντώνται μαζί. Καλύτερα όμως απαντώνται στα έργα που περιέχονται, όπου διασαφηνίζονται τα πάντα και προσφέρονται οι οπτικές του δημιουργού -μεταξύ άλλων και με λεξοπαίγνια:
σύννεφα κυματιστά
ή συννεφιασμένα κύματα

Η συλλογή χωρίζεται σε μέρη, δηλαδή τα έργα ομαδοποιούνται με βάση το θέμα τους και διαχωρίζονται στα: της ποίησης, της ζωής, της πολιτικής και του έρωτα, με πιο σημαντικά κατά τη γνώμη μου εκείνα που ανήκουν στο πρώτο μέρος. Αυτό της ποίησης.

Εκεί, λοιπόν, γίνεται δεδομένο ότι οι ποιητές βλέπουν άπειρα πράγματα παραπάνω από τον μέσο άνθρωπο ή τα αισθάνονται και ποιούν ακόμα κι από τα μικρά, τα απειροελάχιστα... κάτω από αντίξοες συνθήκες, εκεί που ορίζεται ως αντισυμβατικό πράγμα η δημιουργία, αν όχι αδύνατο... κι ότι, τελικά, αυτή είναι η δύναμή τους. Εκεί χαρακτηρίζονται οι στίχοι, οι δικοί του και των άλλων ποιητών, με τα πιο ατίθασα επίθετα: ατημέλητοι, ανέμελοι, ρέμπελοι, ξυπόλητοι... και ορίζονται άλλοι ως στίχοι-χαμίνια ή στίχοι-πειραχτήρια ενώ, παράλληλα, αναφέρονται τα έργα τους ως ποιήματα-χαμαιτυπεία ή ποιήματα-καταγώγια.
Καταλαβαίνετε ότι προσεγγίσεις όπως αυτές και τέτοιοι χαρακτηρισμοί είναι ό,τι χρειάζεται κανείς για να μεταγγιστεί στις λέξεις και στα νοήματα του ποιητή ενώ τί πιο εξαιρετικό από την ποίηση που γράφεται για την ποίηση. Σχέση ερωτική θα αναφέρει ο ίδιος -έτσι οφείλει να είναι εξάλλου- και παρακάτω, αντιπαραθέτοντας έναν ποιητή δίπλα σε έναν ρεπόρτερ θα γράψει εύστοχα: ο ποιητής ψάχνει το θέμα που θα κάνει μπαμ εννοώντας φυσικά την έκρηξη, την ένταση και όχι τη δημοτικότητα. Εξάλλου:

Οι μύθοι δελεάζουνε τα πλήθη
οι απομυθοποιήσεις
μόνο κάτι περίεργους ποιητές.

Λέει κι άλλα, πολλά. Όπως για παράδειγμα πώς πηγάζει/προκύπτει η έμπνευση και βλέπει όλες τις πλευρές μιλώντας για απατηλά περιτυλίγματα.
Εκεί όμως που με κέρδισε καθηλωτικά ήταν στην κριτική του διάθεση απέναντι στην κοινωνία ή την πολιτική, μα απέναντι και στους ποιητές και την ποίηση! Ο σχολιασμός του αφορά και στα σημεία πώλησης των βιβλίων άρα όλων των εμπλεκομένων με αυτή τη μορφή έκφρασης.
Τον αγαπάει όμως τον ποιητή. Διαφαίνεται σε διάφορα μέρη των στίχων του το πόσο  τον κατανοεί και τον καταλαβαίνει.

Ο ποιητής κι όταν ακόμα σιωπά
ομιλεί εντός του
γράφει διαδίδοντας το αυταπόδεκτο: ο ποιητής δεν σιωπά ποτέ.

Κι αφού δε σιωπά, είναι εξεπακόλουθο να σκέφτεται, να λογίζεται, να στοχάζεται... να παρακολουθεί και να σχολιάζει... κι εκείνος δηλώνει πρόθυμος σε όλα. Στην ενότητα «της ζωής» -αλλά και σε άλλες- πέρα από το προφανές, βλέπει την διαφορετική σημειολογία/οπτική των λέξεων, των εννοιών, των πραγμάτων και χρησιμοποιεί μεταφορές και αλληγορίες προσφέροντας νέους ορίζοντες σε κοινά θέματα... όπως θα κάνει για έναν φελλό -αντικείμενο απλοϊκό, ταπεινό και αδιάφορο για πολλούς αλλά όχι για τον ποιητή.

Η συλλογή προσφέρει έδαφος για αναλύσεις. Το μέσο στο οποίο γράφω όμως δεν ενδείκνυται για πολλά λόγια κι έτσι παραμένω φειδωλή αναφέροντας ουσιαστικά επιγραμματικά τους πιο βασικούς άξονες, και πέρα των προαναφερόμενων οφείλω να παρατηρήσω τις σειρές λέξεων που έχουν κοινή ρίζα ή κοινό συνθετικό... κάτι που πρέπει να αποδώσουμε στο προσωπικό ύφος του ποιητή. Στοιχεία του στυλ του είναι και η απουσία ρίμας, η περιγραφικότητα των στίχων, η κριτική διάθεση -ακόμα κι όταν πρόκειται για το ίδιο του το έργο- και ο σχολιασμός του για τα κακώς κείμενα του κόσμου, για την επικαιρότητα (σημεία των καιρών), κ.ο.κ. όπως και για την πολιτική στην αντίστοιχη ενότητα (της πολιτικής).

Σε μια από τις σπάνιες ομοιοκαταληξίες γράφει:

να δω πως χιόνισε βαριά
καθώς μες στην ψυχή μου
να δω πως χιόνισε βαριά
καθώς μες στο κορμί μου.

Θα αναφερθεί στην ανεργία, στα συσσίτια, στα κοινωνικά παντοπωλεία, στις άδειες βιτρίνες, στους έρημους δρόμους... στα νεκρά προσφυγόπουλα και τους οικονομικούς μετανάστες... κι έχει την πρόθεση όχι μόνο να μιλήσει για την ασχήμια της εποχής του αλλά και να αφυπνίσει πολίτες ώστε να αποφευχθεί μία ακόμα επανάληψη τέτοιων δεινών.

Δεν υπάρχει πέτρα σε τούτο τον τόπο
που να μην την άγγιξε το τραχύ χέρι της Ιστορίας.

Κι όποιος την ιστορία του
δεν κατέχει, την ξαναζεί.

Εκεί που η γλυκύτητα τον χαρακτηρίζει είναι στις αναμνήσεις ενώ κραυγάζει όταν αναφέρεται σε αξίες -δικαίως. Τον απασχολούν οι νεκροί γενικότερα, μα μια έμφαση προς τους εκλιπόντες ποιητές τη διακρίνω -επίσης, δικαίως.

Κρατάω στα χέρια μου μια συλλογή ποίησης που συνδέει μοναδικά τα σύννεφα με τα κύματα, ή τα κύματα με τα σύννεφα, κι όχι μόνο επειδή αποτελούνται και τα δύο από νερό γιατί αυτή θα ήταν -είναι!- η πεζή ρεαλιστική προσέγγιση και ο Γιώργος Φράγκος «βλέπει» κι άλλες διαστάσεις στις λέξεις. Κρατάω στα χέρια μου μια συλλογή έργων που αν δεν ήταν ποιητικού λόγου θα ήταν κάλλιστα μικρά διηγήματα, σύντομα πεζά κριτικολογίας και κοινωνικού σχολιασμού. Κρατάω στα χέρια μου ένα βιβλίο με μια θάλασσα στο εξώφυλλο ικανή να με ταρακουνήσει νοητικά. Κι αυτό είναι ένα μέγα κέρδος που πρέπει να έχει κανείς διαβάζοντας ποίηση.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Γιώργου Φράγκου, Φλοίσβος συννέφων, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Βρείτε το βιβλίο εδώ.

Οι πλαγιογραμμένες λέξεις και φράσεις είναι αποσπάσματα από το βιβλίο.
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Βακχικόν για τη διάθεση της συλλογής.

O Γιώργος Φράγκος γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1962. Έκδωσε δύο ποιητικές συλλογές στα μαθητικά του χρόνια. Την περίοδο 1982-1988 σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο Φιλίας των Λαών της Μόσχας. Tο 1989 παρακολούθησε στο ίδιο Πανεπιστήμιο μεταπτυχιακά μαθήματα στην έδρα της λογοτεχνίας. Από το 1990 εργάζεται στη Λευκωσία ως δημοσιογράφος στον ημερήσιο Τύπο. Διατηρεί τη στήλη της κριτικής ποίησης στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος». Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου για δυο δεκαετίες, ενώ την περίοδο 2013-2017 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας. Ήταν, επίσης, μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας. Πλέον, είναι Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Κύπρου. Από το 1978 μέχρι σήμερα, έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές. Ποιήματά του δημοσιεύονται κατά καιρούς, ως επί το πλείστον, στα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέα Εποχή» και «Άνευ», ενώ έχει συμμετοχή και σε ορισμένες ποιητικές ανθολογίες. Εκτός από την ποίηση, ασχολείται και με την κριτική λογοτεχνίας, έχοντας δημοσιεύσει εκατοντάδες βιβλιοπαρουσιάσεις και άλλα συναφή κριτικά σημειώματα και μελετήματα, κυρίως στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο της Κύπρου. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τουρκικά, ισπανικά, ιταλικά, βουλγάρικα και ρωσικά.
Του ίδιου:
(ιδιωτικές εκδόσεις, εξαντλημένες και εκτός εμπορίου)
Τα πρώτα φτερουγίσματά μου, Κύπρος 1978
Κι όλοι μαζί να θρέψουμε τ’ άσπρο το περιστέρι, Κύπρος 1979
Iαχές, Κύπρος 1984
Ιστορία αγάπης σε πέντε πράξεις, Κύπρος 1986
Παλαιοπωλείο ασμάτων, εκδόσεις Φαρφουλάς 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απλώς έτυχε, Βάγια ΜπαλήΤο μπλουζ της Κυριακής, Νατάσσα ΚαραμανλήΤο λίκνο της ζωής, Νίκος ΣυράκηςΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΣκόνη στο πρόσωπο, Νίκος ΙατρούΗ Ψυχή, ο Έρωτας κι ένας Παραμυθάς, Καίτη ΠαπαδάκηHippie, P. Coelho
Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά!, Μ. ΦαφαλιούΤο κυνήγι της χήρας, Μ. Σφακιανάκη-ΜανωλίδουΣύμφωνα Συμβίωσης Ουρανού και ΚόλασηςΕπίγειος άγγελος, Γιώτα ΜαργαρώνηΔεν θα σε πειράξει κανείς, Βασίλης ΚουτσιαρήςΚλειδιά στο τραπέζι, Χ. ΜαστοροδήμουΗ φωνή μέσα μου, Κων. Ιωακειμίδης
Βιβλία για παιδιάΣκουριασμένη αυτοκτονία, Απόστολος ΜακρίδηςΑιώνια σφραγίδα, Απόστολος ΜωραϊτεληςΗ κοινωνία των πωλητών, Δημήτρης ΟρφανίδηςΣτον Όλυμπο της Ζανζιβάρης, Δημήτρης Βαγενάς
Κόκκινη κλωστή δεμένη, Ζωρζ ΣαρήΜε το βλέμμα του Ομήρου, Ε.Α. Σαλβάρης
Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει, Πάολο ΚοέλιοΤα χρονικά της Ταμπου-Ρίας, Χρυσούλα ΔιπλάρηΜε τα κλειδιά στην πόρτα, Μαρία ΜελεμενήΚομμάτια ζωής, Πόλυ ΜίλτουΟι κρίκοι της πόλης, Χ. Μελισσά-ΧαλικιοπούλουΕπτά χρόνια στο αμόνι, Παναγιώτης ΚολέληςΜες τη νύχτα του κόσμου, Μαγδαληνή Θωμά